ลูกหมู งุงิ ภูมิใจเสนอ

อยากกวนตีน เชิญทางนี้

Tag: ตลก

กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม

ครั้งแรกที่ได้ฟัง ฟังแล้วเฉยๆไม่มีอะไรเพลงกวนๆแนวนี้ออกมาสักกระบุงแล้ว
แต่พักนี้คนเปิดเยอะ เลยติดหขึ้นมานิดๆ
และก็ทำให้ผมค้นพบว่า เพลงบางเพลงต้องเปิดหลายๆรอบถึงจะชอบมันขึ้นมา
เนื้อเพลง
เกิดในครอบครัวระดับปานกลาง
แต่ชีวิตมันดันอยู่ในกรุง
เมื่อความรักได้บังเกิด มันก็เลยต้องช้ำทุกอย่าง
เก็บเงินทั้งเดือนมาผ่อนคอนโด
กว่าจะได้โทรศัพท์ไอโฟน
ดูหนังที่ซีนีเพล็กซ์ เดินเล่นกันที่เซ็นทรัลเวิลล์
(*)หรือว่าความรักยิ่งใหญ่กว่าเงินในกระเป๋า
ไม่เคยคิดเลยว่าดอกเบี้ยบานในธนาคารเท่าไหร่
ถ้าเงินไม่มีซักบาทจะแต่งกันไหม
กับรักที่ทรหดเกินไป กับคนๆ หนึ่ง
ตกเย็นต้องไปที่ผับไฮโซ
ขับไปด้วยรถญี่ปุ่นคันโต
ก่อนนอนต้องมีเมสเสจพิมพ์บอกเธอว่านอนฝันดี
อยากไปเหลือเกินรีสอร์ทดีๆ
ได้ตั๋วเครื่องบินมาอย่างฟรีๆ
อยากมีทีวีรุ่นใหม่ตรงเข้าไปที่พาวเวอร์บาย
*
ก็มันรักจริงมาจากดวงใจ
ไม่เคยสนใจลำบากยังไง
ก็เลยต้องมาพิสูจน์ ไม่ว่าจะเป็นเงินเท่าไหร์
*
กับอีกเพลงที่ฟังแล้วเพลินๆดี
อ๊อดๆ
สุดท้ายเงินซื้อความรักไมไ่ด้ แต่เอามาเป็นตัวชี้วัดตัวนึงได้ซะงั้น

สมัครงาน ?

เรื่องขำขำเมื่อผมไปสัมภาษณ์สมัครงานครั้งแรก
ผมพึ่งรู้ตอนนี้เองว่าในฟอร์มกรอกรายละเอียดส่วนตัว มีช่องให้กรอก บุคคลที่ไม่อยากคุยด้วยที่สุด ด้วย
(ในใจ อยากเขียนไป “ทักษิณ ชิณวัตร” แต่กลัวคนอ่านจะไม่ฮาไปกับผม)
ผมเจอคำถามที่ชวนให้สงสัยมากๆว่าต้องรู้ด้วยหรือ? เช่น คุณมีแนวโน้มว่า หัวรุนแรงหรือเปล่า ?
(ผมเขียนไปว่าไม่ บางทีผมอาจจะพูดตรงไปบ้าง ทำให้หลายคนมองว่าปากหมา แต่ก็ไม่นิยมการใช้กำลัง หรือ ก่อการร้าย ขับเครื่องบินชนตึก)
ผมประหลาดใจอีกครั้ง เมื่อพบช่อง บุคคลอ้างอิง ให้กรอกถึง 3 ชื่อ และมีข้อแม้ว่า ต้องไม่ใช่ ญาติพี่น้อง !
(ผมกรอกไป 3 ชื่อ อันได้แก่ ชื่อเพื่อนสนิททั้ง 3 คน)
ซึ่งมารู้ทีหลังว่า
ปรกติ ช่องพวกนี้คนทั่วไป จะเขียนบุคคลที่มีหน้ามีตาในสังคม หรือมีเกียรติยศสูงส่ง เช่น คณะอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ หรือ ข้าราชการระดับสูง
เพื่อเป็นการ เพิ่ม เครดิตให้ตัวเองเวลา ทีมงานจะโทรไป reference ว่าเราเป้นบุคคลดังกล่าวจริงไหม ประวัติเราจริงหรือเปล่า ? บลา ๆ
ชิพหายละ กูกรอกชื่อแฟนเก่า เพื่อน ไปตั้งสามคน แถม [...]